Podsumowanie miesiąca Marzec 2013 :)

59 km w ok. 8 h, spalone 6060 kcal, w tym pierwszy interwał  z EPOC (długiem tlenowym) w moim życiu na zakończenie miesiąca. Przed tym jak zasiadłam do świątecznego stołu.

A tak to wygląda na Endomondo: 

Jeden raz w tym miesiącu tae bo i soca dance workout. Stanowczo muszę wrócić do fitnessu, przekłada się to na wyniki w bieganiu. Ciało jest mocniejsze, sprawniejsze...bez tego zauważam, że bardziej się męczę biegając niż wtedy gdy w treningu był fitness Chodakowskiej.

Zatem plan na najbliższy miesiąc, choć nie lubię planować bo nie przepadam działania wg planu, przedstawia się w następujący sposób:

Pon: wolne (może jakiś skalpel?)

Wt: bieg

Śr: fitness

Czw: bieg

Pt: fitness

Sob: bieg

Nd: fitness

Skąd mamy motywację do biegania?

Motywacja do biegania

Dlaczego biegasz? W odpowiedzi na to pytanie warto przyjrzeć się rozważaniom R.E.Frankena, który mówi tak:

"Na pierwszy rzut oka bieganie wydaje się prostą czynnością. Ludzie twierdzą, że biegają, aby nabrać ładnej sylwetki, zrzucić zbędne kilogramy lub poprawić swój stan zdrowia. Istnieją również mniej oczywiste przyczyny tej czynności. Niektórzy ludzie biegają po to, by choć na pewien czas uciec od małżonka lub uniknąć jedzenia lunchu z kolegami, lub też wyzwolić się z ciasnych czterech ścian domu lub

biura. We wszystki tych przypadkach chodzi o unikanie kogoś lub czegoś. A co z przyczynami pozytywnymi? Na pierwszy rzut oka trudno zrozumieć, jaką to przyjemność można czerpać z sapania i pocenia się w upalny dzień czy zamarzania w zimową pogodę. Jednak ci, którzy przez jakiś czas oddają się tym przyjemnościom, chwalą je sobie. Nasuwa się pytanie, jak coś, co wymaga dużego wysiłku, a czasami i bólu, może sprawiać przyjemność.

Aby na nie odpowiedzieć, trzeba zrozumieć, że często kierujemy się innymi motywami, podejmując jakąś czynność, a innymi- kontynuując ją. Na przykład większość nas jest pełna dobrych intencji, które jednak nie przekładają się na konsekwentne, długofalowe działania. Nazywam to zjawisko fenomenem postanowień noworocznych. Ludzie zmieniają swoje zachowania na jeden dzień, tydzień, nawet miesiąc, po czym z powrotem wracają do starych nawyków. Kiedy zapał opadnie, nie ma niczego, co byłoby w stanie podtrzymać nowy sposób zachowania. Jaka więc motywacja sprzyja kontynuowaniu biegania? Wprawdzie nie wszyscy są w tym równie wytrwali, ale u niektórych bieganie staje się formą nałogu. Jeśli przerwą je na kilka dni, to pojawiają się negatywne objawy fizjologiczne i psychiczne przypominające objawy głodu narkotycznego. Towarzyszy im - podobnie jak u narkomana - wewnętrzny przymus podjęcia przerwanej czynności. Czy więc bieganie prowadzi do przemian biochemicznych, które tworzą formę presji

motywacyjnej i uzależniają? Wydaje się, że tak właśnie jest. Bieganie, podobnie zresztą jak wszelkie czynności prowadzące do dotlenienia organizmu:pływanie, jazda na rowerze, spacerowanie, wioślarstwo czy bieganie na nartach, wyzwala wydzielanie rozmaitych substancji chemicznych. Np. poziom norepinefryny wzrasta aż czterokroipółkrotnie. Wysoki poziom tego neuroprzekaźnika wiąże się ze stanami euforii, niski - z depresją. Może więc ludzie biegają po to by odczuwać dobroczynne skutki podwyższonego poziomu tej substancji chemicznej? Czy można się uzależnić od norepinefryny? Prawdopodobnie tak. Nie jest zatem wykluczone, że pewne czynności, na przykład bieganie, kontynuuje się dlatego, iż podwyższają poziom określonych substancji chemicznych w organizmie. Badania dowiodły, że ćwiczenia dotleniające organizm łagodzą stany lęku i depresji. Bieganie często przynosi korzystne efekty, wielu ludziom pomaga radzić sobie z lękiem, depresją, stresem, zmęczeniem oraz innymi negatywnymi stanami emocjonalnymi. [...] Ludzie biegają, aby lepiej radzić sobie z rozmaitymi negatywnymi stanami emocjonalnymi."

Czy trzeba wiedzieć więcej?:)

Źródło: R.E. Franken, Psychologia motywacji, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2005.

Gęsia stopka. STOP.

Wszystko pięknie, wszystko prawda, ale co zrobić gdy jako ludzie z żelaza okazujemy się powstałymi z prochu? Gdy jako biegacze z mięśniami ze stali okazujemy się słabi wobec matki natury? Gdy biegamy jak gepard, a jesteśmy zwykłymi upartymi osłami…

Już szło tak dobrze, już wydłużałam wybiegania i tu raptem ups. Kontuzja. Chciałam za mocno, za szybko. Chciałam perfekcyjnie. Nie posłuchałam swojego ciała. To teraz mam. Jestem biegowym  osłem amatorem. 

Ból umiejscowił swoje źródło tuż pod lewym kolanem bliżej wewnętrznej strony nogi. Dr Google precyzuje to jako przeciążenie przyczepu końcowego zginaczy przyśrodkowych kolana. Czyli kontuzja gęsiej stopki.

Ściągacz na kolano, kostki lodu i odstawienie biegu na jakiś czas... To jakiś żart. Kiedy mnie nosi już na na drugi dzień po biegu i się powstrzymuję by nie wyjść z domu. 

Jakby tego było mało to jeszcze nie mogę zrobić innego treningu, który wymagałby skakanie, zginanie, etecera...zostały mi do dyspozycji brzuszki, może unoszenie nóg leżąc bokiem....swobodnie mogę ćwiczyć górę, ale czuję niedosyt. 

Powstrzymam się od biegania kilka dni, jak noga pozwoli zamienię na spacery. Mniej więcej za tydzień pójdę potruchtać na pobliskie boisko, na miękkie podłoże (sztuczna trawa). 

Nic dziwnego – kiedyś musi paść magiczne Stop!

Mam kontuzję.

Mam uraz przez własną nad ambicję. Przez wykonywanie założeń na ich granicy.

Gdzie ona była – ciężko określić, gdy widziało się samą siebie w niebie, bo sky is the limit.

Gdy w trakcie biegu na wysokich obrotach cisnęło się mocniej, szybciej, bo przecież ograniczenia siedzą w moim umyśle.

Gdy chciało się wyjść poza siebie i stanąć obok, aby dotknąć złota.

 Źródła: pinterest, artykuł

Sauna.

Sauna. 

Sauna.

A jednak się zgodziłam. :) Czasem warto po prostu powiedzieć "TAK". 

Ps. Moi Drodzy -12.9 kg. :D Już niedługo będzie nowa liczba z przodu. Dziś trening i bieg przede mną. Nie ma co zwlekać.

Sierpień -Styczeń.

- 11,2 kg. 1,86 kg na miesiąc. Ok. Dobre tempo.

Zdjęcie: pinterest.