Endomondo _ 1 tydzień kwietnia

Bieganie13,35 km w 1:44:12 h = 1625 kcal
Aerobik 1:49:20 h = 1605 kcal
Joga 1:07:11 h = 446 kcal
__________________________________
         4:40:43 h = 3676 kcal

W kilometrach słabiej. Mój standard to 15 km. Minimum. Ale nie narzekam. Dzień aktywny. W samą niedzielę dziś spaliłam ponad 1100 kcal. Tylko się cieszyć.

Dziś był skalpel, joga i bieg. Udało mi się poprawić test coopera.

Jutro mam nadzieję na pierwszy rower w tym roku. Oby tylko pogoda dopisała, tylko tego potrzebuję. Niczego innego nie planuję bo poniedziałek ma być ogólnie moim dniem wolnym.

Przede wszystkim dlatego, że nie lubię poniedziałków, zawsze jestem tego dnia przygnębiona, niewyspana. W weekend sypiam do 9 czasem do 10 a tu w poniedziałek muszę się zrywać o 6.00. Ciężko.

Jedna uwaga. Muszę przypilnować bardziej by pić więcej wody. Stanowczo to moja pięta achillesa.

Podsumowanie.

Założyłam stare spodnie. "Przed". Dziś -15 kg. Takie podsumowanie. Jeszcze co najmniej drugie tyle. A nawet więcej. :) Spokojnie, mam czas. 24 miesiące to full czasu. Tzn. w sumie to zostało mi 19 miesięcy. :) 

________

Dziś 5 x 6 min. treningów Ewy Chodakowskiej. Ledwo dałam radę. Skalpel przy tym to pestka. 

Wieczorem robię luźne wybieganie. Wszystko zależy od tego jak kolana pozwolą. Na noc za namową mamy posmarowałam Końską Maścią. Piekło jak cholera. Plecy i kolana czerwone. Według mamuśki, mam lekkie uczulenie na tę maść skoro takie placki mi wyskoczyły. No ale rano było lepiej. Nie wstałam obolała, zesztywnienie znikło.

Wiem, że powinnam zacząć brać wit. C, włączyć do diety galaretki ze względu na zawartość żelatyny, która wspomoże stawy... nie najgorszym wyjściem będzie polopiryna zapobiegawczo. Do tego dziś w Dr. Oz mówili, że na stawy doskonale wpływa wit. D3 :) zapobiegając m.in. osteoporozie. No i magnez oczywiście.

Póki co kawa. To już trzecia dzisiaj. I tak się zastanawiam czy te bóle w klatce to nie oby od nadmiaru kawy w połączeniu ze stresem...nie dają najlepszego rezultatu... 

Ps. Moje treningi możesz sprawdzić tu:  http://www.endomondo.com/profile/7554842 

Niestety na dobre zaczęłam używać endomondo od tego roku, nie mam zanotowanych treningów z Ewką (w kalendarzu kieszonkowym) i początków biegania, także jakaś tam część uciekła.

Pewna Pani, pewna Pani...

Dopiero Endomondo pokazało mi jak wiele osób żyje bieganiem. Dziś zaprosiłam do grona znajomych pewną Panią, rocznik '56. Tak jak moja mama. Różnica ogromna. Pani M. biega średnio ok. 170 km TYGODNIOWO. 

Napiszę jeszcze raz, 170 km TYGODNIOWO.

Tymczasem, np. moja mama, no cóż :) Ogranicza się do kanapy i narzekania na bóle...

Nie będę ukrywać, że Pani M. jest dla mnie niedoścignionym wzorem. Fakt, ja jestem na początku przygody, ona ma za sobą wiele lat i wiele km...Wierzę, że któregoś dnia będę mogła choć w połowie cieszyć się takim kilometrażem i liczbą wybiegań jak ona.

To dowód, że można. Można w każdym wieku, w prawie każdym przypadku. Uwolnić się :)

Na moje pytanie jak długo biega odpowiedziała: "Czy długo biegam???? Zaczęłam ruszać się jak syn stwierdził, że jestem gruba(84 kg - dziś 62 kg). Miał wówczas 6 lat..dziś ma 37 lat.....Kocham bieganie, jest moim nałogiem....a, że jestem, jak to mówią moje wnuki babcia z ADHD.....nie wyobrażam sobie bym tyłkiem gniotła kanapę....Jak nie wyjdę pobiegać, jestem jak "śnięta" ryba....i lepiej bez kija nie podchodzić do mnie."

____________

Bieganie bieganiem, a tu coraz bliżej wyjazd. Choć nadal brak konkretnego terminu, to jednak jest faktem, że wyjeżdżam. Póki co myślami jestem na uczelni, pracuję nad badaniami do pracy. Znów trochę uciekła wena i pomysł jak to wszystko ogarnąć. 

Ta myśl, że za 2,5-3 m-ce będę tam, napawa mnie niesamowitą, nieopisaną radością, której czasem się wstydzę. Z boku można by pomyśleć, że cieszę się, że uwolnię się od tego całego jarmarku domowego, może trochę tak jest, bo brakuje mi oddechu, ale przede wszystkim wyziera ze mnie ogromna tęsknota, którą już odczuwam. Nie za miastem, nie za znajomymi, nie za ciepłem domu, bezpieczeństwem, nie. Za maluchami. Każde moje spojrzenie w ich kierunku uświadamia mi, że niedługo zostanie nam tylko skype. To boli. Ale pora ruszać. Moje życie.

Mam co do tego miejsca ogromne plany. Nie tylko zawodowe, nie tylko towarzyskie. 

Mam zamiar zwiedzić te miasto biegnąc. Mam skrytą nadzieję, zrobić tam miliony zdjęć, prowadzić swój zdjęciowy pamiętnik...Każdego dnia, przez pierwsze 365 dni mojego pobytu robić codziennie jedno zdjęcie. Zamieszkać sama, urządzić się po swojemu. Korzystać. :) Wszystko przede mną. W lipcu mam urodziny. 25. Życie zaczyna się po 25, pora na nowe.

A tymczasem ruszam w trasę.

Podsumowanie miesiąca Marzec 2013 :)

59 km w ok. 8 h, spalone 6060 kcal, w tym pierwszy interwał  z EPOC (długiem tlenowym) w moim życiu na zakończenie miesiąca. Przed tym jak zasiadłam do świątecznego stołu.

A tak to wygląda na Endomondo: 

Jeden raz w tym miesiącu tae bo i soca dance workout. Stanowczo muszę wrócić do fitnessu, przekłada się to na wyniki w bieganiu. Ciało jest mocniejsze, sprawniejsze...bez tego zauważam, że bardziej się męczę biegając niż wtedy gdy w treningu był fitness Chodakowskiej.

Zatem plan na najbliższy miesiąc, choć nie lubię planować bo nie przepadam działania wg planu, przedstawia się w następujący sposób:

Pon: wolne (może jakiś skalpel?)

Wt: bieg

Śr: fitness

Czw: bieg

Pt: fitness

Sob: bieg

Nd: fitness

Skąd mamy motywację do biegania?

Motywacja do biegania

Dlaczego biegasz? W odpowiedzi na to pytanie warto przyjrzeć się rozważaniom R.E.Frankena, który mówi tak:

"Na pierwszy rzut oka bieganie wydaje się prostą czynnością. Ludzie twierdzą, że biegają, aby nabrać ładnej sylwetki, zrzucić zbędne kilogramy lub poprawić swój stan zdrowia. Istnieją również mniej oczywiste przyczyny tej czynności. Niektórzy ludzie biegają po to, by choć na pewien czas uciec od małżonka lub uniknąć jedzenia lunchu z kolegami, lub też wyzwolić się z ciasnych czterech ścian domu lub

biura. We wszystki tych przypadkach chodzi o unikanie kogoś lub czegoś. A co z przyczynami pozytywnymi? Na pierwszy rzut oka trudno zrozumieć, jaką to przyjemność można czerpać z sapania i pocenia się w upalny dzień czy zamarzania w zimową pogodę. Jednak ci, którzy przez jakiś czas oddają się tym przyjemnościom, chwalą je sobie. Nasuwa się pytanie, jak coś, co wymaga dużego wysiłku, a czasami i bólu, może sprawiać przyjemność.

Aby na nie odpowiedzieć, trzeba zrozumieć, że często kierujemy się innymi motywami, podejmując jakąś czynność, a innymi- kontynuując ją. Na przykład większość nas jest pełna dobrych intencji, które jednak nie przekładają się na konsekwentne, długofalowe działania. Nazywam to zjawisko fenomenem postanowień noworocznych. Ludzie zmieniają swoje zachowania na jeden dzień, tydzień, nawet miesiąc, po czym z powrotem wracają do starych nawyków. Kiedy zapał opadnie, nie ma niczego, co byłoby w stanie podtrzymać nowy sposób zachowania. Jaka więc motywacja sprzyja kontynuowaniu biegania? Wprawdzie nie wszyscy są w tym równie wytrwali, ale u niektórych bieganie staje się formą nałogu. Jeśli przerwą je na kilka dni, to pojawiają się negatywne objawy fizjologiczne i psychiczne przypominające objawy głodu narkotycznego. Towarzyszy im - podobnie jak u narkomana - wewnętrzny przymus podjęcia przerwanej czynności. Czy więc bieganie prowadzi do przemian biochemicznych, które tworzą formę presji

motywacyjnej i uzależniają? Wydaje się, że tak właśnie jest. Bieganie, podobnie zresztą jak wszelkie czynności prowadzące do dotlenienia organizmu:pływanie, jazda na rowerze, spacerowanie, wioślarstwo czy bieganie na nartach, wyzwala wydzielanie rozmaitych substancji chemicznych. Np. poziom norepinefryny wzrasta aż czterokroipółkrotnie. Wysoki poziom tego neuroprzekaźnika wiąże się ze stanami euforii, niski - z depresją. Może więc ludzie biegają po to by odczuwać dobroczynne skutki podwyższonego poziomu tej substancji chemicznej? Czy można się uzależnić od norepinefryny? Prawdopodobnie tak. Nie jest zatem wykluczone, że pewne czynności, na przykład bieganie, kontynuuje się dlatego, iż podwyższają poziom określonych substancji chemicznych w organizmie. Badania dowiodły, że ćwiczenia dotleniające organizm łagodzą stany lęku i depresji. Bieganie często przynosi korzystne efekty, wielu ludziom pomaga radzić sobie z lękiem, depresją, stresem, zmęczeniem oraz innymi negatywnymi stanami emocjonalnymi. [...] Ludzie biegają, aby lepiej radzić sobie z rozmaitymi negatywnymi stanami emocjonalnymi."

Czy trzeba wiedzieć więcej?:)

Źródło: R.E. Franken, Psychologia motywacji, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2005.